Z powyższej analizy wynika iż:

-1. W postanowieniach międzynarodowych nie zdecydowano się na uregulowanie tajemnicy bankowej jako takiej, poprzestając na definicji tajemnicy zawodowej dotyczy ona w szczególności organów sprawujących nadzór nad instytucjami kredytowymi. Takie podejs’cie ułatwia ustawodawcom przyjmowanie zakresu prawnych ograniczeń dotyczących jej przestrzegania, np. w związku z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy.

-2. Analizowane regulacje określają pewne minimum, które państwa członkowskie (także: strony konwencji) muszą uwzględniać w swoich aktach normatywnych, aby możliwa była realizacja zasadniczych celów określonych w poszczególnych dokumentach.

-3. Wszystkie regulacje (począwszy od Pierwszej Dyrektywy Bankowej) wskazują na konieczność udostępniania informacji objętych tajemnicą bankową w przypadkach określonych przez przepisy prawa karnego zasada ta przybierała postać rozwiązań ogólnych, a konkretyzacja dotycząca prania pieniędzy uwzględniona została w Dyrektywie Rady Wspólnot Europejskich z 10 czerwca 1991 r.

About The Author

admin

Leave a Reply