Pieniądze

Przykład podejrzanej transakcji

W dniu 6.09.1998 .Tan Król zlecił przelanie kwoty 36 tys. zł na rachunek firmy Aache ner Handels Consulting w banku „City” w Coburgu (Niemcy) z tytułu zapłaty za towar (nr rachunku 000335).

W dniu 5.09.1998 klient banku PKD SA Mikołaj Bugaj przyszedł do oddziału z kolegą (też klient tego banku), aby wpłacić kwotę 30 tys. zł. Opuścił bank, gdy dowiedział się, że transakcja zostanie zarejestrowana. Wrócił tego samego dnia z kobietą, którą przedstawił jako swoją żonę i każde z nich dokonało wpłaty po 15 tys. zł na rachunek firmy „Opex” (nr rachunku 35555) z tytułu zapłaty za towar.

Możliwość uchylenia tajemnicy bankowej

H możliwość uchylenia tajemnicy bankowej w związku z podejrzeniami dotyczącymi wykorzystywania czynności bankowych do celów prania pieniędzy możliwość ujawnienia okoliczności wskazujących na wykorzystywanie czynności bankowych do celów prania pieniędzy przez odbiorcę informacji objętej tajemnicą bankową, udostępnionej do prawidłowego wykonywania zadań przez tego odbiorcę.

PAIF

Po piąte, PAIF jako instytucjonalne centrum systemu zwalczania prania pieniędzy posiadać będzie uprawnienia do dokonywania kontroli przestrzegania przez instytucje finansowe (notariuszy i kantory wymiany walut) zasad przeciwdziałania procederowi. Obszar inspekcji przeprowadzanych przez pracowników agencji uznać należy zatem za monotematyczny, obejmujący w szczególności przebieg identyfikacji, rejestrowania oraz zawiadamiania. Tym samym dochodzić będzie do wysokiej specjalizacji poszczególnych etapów kontroli, a ich skuteczność uznać można będzie, nawet w pierwszym okresie funkcjonowania nowej Agencji, za znacznie wyższą niż realizowanych obecnie przez organy nadzoru finansowego.

Ngatywna ocena działań UE

Po drugie, negatywnie ocenić trzeba sposób dostosowania do rozwiązań Unii Europejskiej, dotyczących zwalczania przestępstwa prania pieniędzy. Zastosowano bowiem metodę dość mechanicznego przeniesienia rozwiązań przyjętych w innej rzeczywistości gospodarczej i prawnej, bez uwzględnienia jakichkolwiek determinantów ekonomicznych, kryminołogicznych i prawnych. Przyjmowanie tego typu rozwiązań nie odpowiada istocie dostosowania, a jednocześnie powoduje, że stanowione regulacje nie są zsynchronizowane z istniejącymi, co w konsekwencji przyczyniać się może do ich ułomności lub nieskuteczności.

Monitorowanie

Kolejnym etapem rozpoznania procederu prania pieniędzy jest monitorowanie wybranych transakcji nietypowych i niejasnych. Celem tego procesu jest obserwacja rachunku bankowego klienta oraz innych podejmowanych przez niego czynności bankowych. Zasadniczym zaś wynikiem tej obserwacji powinno być powzięcie podejrzeń co do znamion przestępczych działania klienta (klientów) albo wyeliminowanie tychże podejrzeń, a tym samym zakończenie rozpoznania. Monitorowanie pozwala wykluczyć wszelkie nietrafne decyzje i w konsekwencji

Stanowisko w sprawie charakterystyki sposobu prania pieniędzy

Stanowisko w sprawie charakterystyki sposobu prania pieniędzy związanego z wykorzystaniem przelewów na konta zagraniczne Sposób ten polega na tym, że w oddziałach niektórych banków otwierane są przez osoby fizyczne rachunki walutowe, z których dokonywane są liczne przelewy na konta zagraniczne, często na kwoty wciąż tej samej wysokości. Uzasadnione wydaje się przypuszczenie, że dla uniknięcia rejestracji wpłaty i przelewy są celowo rozdrabniane. Klienci banków uzasadniają celowość swoich transakcji udziałem w bliżej nieokreślonym „systemie komputerowym”. Osobom otwierającym rachunki