Pieniądze

Jakie dokumenty sąpotrzebne

Dokumenty te kierowane są do dyrektorów banku, którzy samodzielnie bądź po zasięgnięciu opinii radcy prawnego (grupy doradczej) podejmują decyzję o dokonaniu zawiadomienia prokuratury o przestępstwie prania pieniędzy albo zaniechaniu dokonania lego zawiadomienia.

Odpowiednie dokumenty wykorzystywane w rozpoznaniu zagrożeń działalności bankowej praniem pieniędzy powinny być przechowywane przez co najmniej 5 lat licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym sporządzono dokument końcowy z czynności rozpoznania. W razie wszczęcia postępowania karnego o pranie pieniędzy przechowywane przez bank dokumenty z rozpoznania mogą być wykorzystywane w trakcie procesu. Prokurator może zażądać dostępu do nich. Stanowić wtedy będą ważne środki dowodowe. Poza tym mogą być one wykorzystywane przez prokuratora przed wszczęciem postępowania karnego w toku czynności sprawdzających na podstawie art. 307 k.p.k. W każdym przypadku informacje z rozpoznania bankowego mogą być jednak zastosowane do:

Kraje tranzytowe

kraje tranzytowe dla przemytu narkotyków, np. Turcja, Bułgaria, Bośnia, Jugosławia, Egipt. Symptomy rodzajowe związane albo z wysokością wskaźników określających działalność finansową banków, albo ze zmianami jakościowymi wynikającymi z przestrzegania obowiązków finansowoprawnych:

-1. Znaczny wzrost wielkości wkładów awista w banku, szczególnie w walutach obcych. 2. Nagły i znaczny wzrost liczby transakcji gotówkowych w niektórych oddziałach banku.

Projekt ustawy

W stosunku do dotychczasowych rozwiązań ustawowych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy wskazać można na kilka istotnych zmian, jakie zawiera projekt ustawy.

Przede wszystkim rozszerza on katalog podmiotów zobowiązanych do podejmowania działań związanych z zapobieganiem procederowi. Proponuje się, by do przeciwdziałania legalizacji przestępczych dochodów zobligowane były obok banków i biur maklerskich także: giełdy, spółki ubezpieczeniowe, fundusze inwestycyjne (powiernicze), biura notarialne oraz podmioty gospodarcze prowadzące działalność polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz na pośrednictwie w kupnie i sprzedaży tych wartości. Kształt katalogu podmiotów zobowiązanych do przeciwdziałania praniu pieniędzy uznać można za optymalny. Propozycje jego rozszerzenia są nietrafne. Doświadczenia zachodnioeuropejskie

Analizowanie programów część trzecia

-9. W kilku programach wprowadzono nakaz umieszczania w widocznym miejscu w oddziałach banku informacji o realizowaniu obowiązku identyfikacji klientów i rejestracji odpowiednich danych.

-10. Dokonano także zmian dotyczących procedury rejestracji. Niektóre elementy z niej skreślono, o inne ją rozszerzono. Zawężono procedury, wprowadzając np. wyłączenia techniczne dotyczące przepływu gotówki między bankami i NBP (środki te nie wychodzą poza system bankowy) rozszerzono o rezygnację z wyłączeń dotyczących stałych klientów.

Nieujawnione transakcje

nieujmowania w rejestrach niektórych operacji przekraczających równowartość 20 tys. zł, stosowania odstąpień od rejestrowania określonych wpłat,

sposobów prowadzenia analizy zarejestrowanych pozycji i dokumentowania jej wyników, strony formalnej zawiadomień kierowanych do organów prokuratury,

poszczególnych postanowień wewnętrzbankowych programów przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy, zakresu, przebiegu i częstotliwości szkoleń pracowników w zakresie sposobów rozpoznawania operacji powiązanych z praniem pieniędzy.

Zarządzenie nr 16/92

Zgodnie z rozwiązaniem przyjętym w zarządzeniu nr 16/92 bezwzględny obowiązek identyfikacji tożsamości klienta istnieje przy dokonywaniu operacji gotówkowych. Pozostawia natomiast bankom decyzję dotyczącą rejestrowania operacji bezgotówkowych. Kwestie te winny zostać jednoznacznie rozstrzygnięte w opracowywanych przez banki wewnętrznych programach przeciwdziałania praniu pieniędzy. W programach tych powinna zostać określona stosowana przez bank procedura dotycząca rejestracji i analizy dokonywanych przez klientów transakcji. Określenie sposobu oraz poziomu analizy danych, zawartych w prowadzonych przez banki rejestrach, pozostawiono w gestii samych banków. Każdy bowiem bank ma pewną specyfikę działania i inną bazę klientów, co implikuje potrzebę zróżnicowania podejmowanych działań w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zarządzenia. Samo automatyczne, nie poparte analizą rejestrowanie nawet wszystkich bez wyjątku operacji nie przyczyni się do wykrywania procederu. Aktywna współpraca banków z organami ścigania wydaje się konieczna ze względu na wciąż aktualny postulat eliminowania przestępczości z sektora bankowego.