1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Gromadzenie informacji

b) gromadzenie: fotokopii niezbędnych dokumentów pozostających w aktach rachunku wszelkich informacji analitycznych dotyczących Jana Króla i jego rachunku bankowego, np. dotyczących poziomu obrotów, fluktuacji salda, wielkości transakcji, kierunków przepływów środków finansowych, tytułów płatności itp.

informacji związanych z obserwacją zachowań nieformalnych Jana Króla, np. spostrzeżenia pracowników obsługi bezpośredniej i kasjerów fotokopii dokumentów księgowych potwierdzających operacje przeprowadzane przez/na rzecz Jana Króla.

Pranie pieniędzy a tajemnica bankowa

W grudniu 1996 roku Prokuratura Rejonowa w W. wszczęła postępowanie karne przeciwko właścicielowi przedsiębiorstwa handlowego „Stormax” Mirosławowi L., a także trzem obywatelom wietnamskim. Zawiadomienie o podejrzeniu prania pieniędzy do prokuratury przesłał Bank WTB SA w W. Mechanizm przestępczy związany był z wykorzystywaniem kontraktów handlowych, jakie przedsiębiorstwo handlowe „Stormax” zawarło z firmami handlowymi mającymi siedzibę w Wietnamie. Przedmiotem transakcji był sprzęt elektroniczny. Importerem w tym przypadku były firmy wietnamskie, które otwierały akredytywy w bankach na korzyść polskiego eksportera przedstawiającego odpowiednie faktury. W większości przypadków do strony wietnamskiej trafiały jednak puste kontenery. Tym sposobem zalegalizowano ponad 140 mld starych złotych pochodzących w większości z przemytu narkotyków.

Przeciwdziałanie praniu pieniędzy w oddziałach NBP

Zadania banku centralnego w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy rozpatrywać należy w dwóch płaszczyznach. Pierwsza dotyczy Narodowego Banku Polskiego jako banku prowadzącego właściwą mu działalność operacyjną, polegającą m.in. na przyjmowaniu lokat, przeprowadzaniu rozliczeń pieniężnych i organizowaniu obrotu walutami obcymi1. Czynności te realizowane są poprzez jednostki organizacyjne NBP i mogą być wykorzystywane do celów prania pieniędzy. Stąd znaczenie działań NBP w zakresie eliminowania tych zagrożeń.

Zasady współpracy banków z organami ścigania

Regulacja określając zasady współpracy banków z organami ścigania zobowiązuje dyrektorów i pracowników banków do: informowania o wszystkich faktach, które mogą wskazywać na wykonywanie procederu,

a dostarczania tym organom na ich żądanie wszelkich niezbędnych informacji zgodnie z procedurami określonymi przez prawo wewnętrzne państw członkowskich Unii Europejskiej.

Transakcje między tymi samymi klientami

-18. Dokonywanie transakcji gotówkowych przez klientów, którzy wydają się być razem, a korzystają jednocześnie z różnych kas dla przeprowadzenia dużych transakcji gotówkowych lub wymiany dużych sum na obcą walutę.

-19. Częste korzystanie z sejfu bankowego składanie do depozytu w sejfie zapieczętowanych przedmiotów i odbieranie ich w niedługim czasie po złożeniu.

Rozwiązania określające odpowiedzialność

H rozwiązania określające odpowiedzialność (dyscyplinarną, karną) pracowników bankowych w związku z udostępnianiem bądź zaniechaniem udostępniania informacji organom ścigania.

Pranie pieniędzy stanowi jedno z przestępstw, którego zaistnienie bądź też podejrzenie zaistnienia powoduje uaktywnienie się stosunków między organami ścigania i bankami. Aktywność ta w każdym przypadku poprzedzona jest tworzeniem odpowiednich warunków (np. rejestrowanie danych dotyczących transakcji