Ngatywna ocena działań UE

Po drugie, negatywnie ocenić trzeba sposób dostosowania do rozwiązań Unii Europejskiej, dotyczących zwalczania przestępstwa prania pieniędzy. Zastosowano bowiem metodę dość mechanicznego przeniesienia rozwiązań przyjętych w innej rzeczywistości gospodarczej i prawnej, bez uwzględnienia jakichkolwiek determinantów ekonomicznych, kryminołogicznych i prawnych. Przyjmowanie tego typu rozwiązań nie odpowiada istocie dostosowania, a jednocześnie powoduje, że stanowione regulacje nie są zsynchronizowane z istniejącymi, co w konsekwencji przyczyniać się może do ich ułomności lub nieskuteczności.

W Polsce stworzyć należy zatem prawny system zwalczania prania pieniędzy. Obejmować powinien on środki karnoprawne i finansowoprawne. Elementy fi nansowoprawne powinny być ujęte w odrębnej ustawie. Przemawia za tym wiele przesłanek. Po pierwsze, ustawa taka odnosić się powinna do szerszego kręgu podmiotów niż tylko do banków. Po drugie, może ona być w dość prosty sposób przygotowana na podstawie prawa wspólnotowego. Po trzecie, ustawa może powołać do życia i określić zasady funkcjonowania wyspecjalizowanego organu administracji państwowej, którego zadania ukierunkowane byłyby na przetwarzanie informacji z różnych instytucji finansowych. Projekt takiej ustawy w sierpniu 1997 roku przyjęty został przez Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów.

Zgodnie z założeniami celem ustawy ma być zapobieganie wykorzystywaniu polskiego systemu finansowego do legalizacji dochodów pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł i stworzenie możliwości wczesnego wykrywania przestępstwa prania pieniędzy. Tym samym wskazuje się na dwie kategorie kapitału, których przenikanie do instytucji finansowych traktowane jest jako niepożądane: ukrywanych przed opodatkowaniem oraz będących zyskiem z działalności przestępczej (w szczególności zorganizowanej).

About The Author

admin

Leave a Reply