Konstrukcja art. 105 ust. 1 pkt 2 Prawa bankowego

Konstrukcja art. 105 ust. 1 pkt 2 Prawa bankowego (identyczna z wcześniejszym art. 48 ust. 4) wskazuje, że między prokuraturą (sądem) a bankiem mamy do czynienia ze stosunkiem między uprawnionym do żądania informacji w związku z prowadzonym postępowaniem karnym (np. w sprawie prania pieniędzy), a obowiązanym do realizacji żądania. Prokuratura (sąd) występuje więc jako podmiot uprawniony do merytorycznej oceny, czy w konkretnej sytuacji (dotyczącej podejrzanego o pranie pieniędzy) spełnione zostały przesłanki uzasadniające żądanie informacji, a w szczególności oceny:

materiału dowodowego pozwalającego na wszczęcie postępowania karnego w sprawie o pranie pieniędzy lub wszczęcie postępowania w sprawie przestępstwa prania pieniędzy popełnionego w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, która jest posiadaczem rachunku,

kwalifikacji prawnej czynu (czynów), przydatności informacji objętej tajemnicą bankową. Prokuratura występuje oczywiście jako podmiot aktywny w zwalczaniu prania pieniędzy, natomiast bank jako podmiot bierny w zwalczaniu tego przestępstwa, przy czym bank nie ma prawa zweryfikowania, czy przesłanki uzasadniające żądanie na podstawie art. 105 Prawa bankowego wystąpiły

About The Author

admin

Leave a Reply